A kto nim był? Spotkałem paru takich w Brazylii. Zasuszeni w komunizmie, jeszcze z kolumny Prestesa, z bohaterskich marszów i długich więzień. Gadali uczciwie, z uczuciem, choć tekst był fałszywy i muzyczny podkład z księżyca. Miałem jednocześnie szacunek dla losów i współczucie dla głupoty. I tak mieli szczęście, że nie doczekali się wygranej, pozostali z czystymi rękami.

Co do mnie, niby nie przejmowałem się nigdy moimi stratami. Jestem z natury wygranym zwierzęciem, wszędzie mi dobrze. Ale i ja chętnie stanąłbym w kolejce po podpis autorski, z cegłą w książce. Bo jednak nie da się zapomnieć.

Drodzy moi, nie mówię o ideologiach i filozofiach, mówię o tych, których Torańska nazwała "Oni", Kisielewski "ciemniaki". To towarzysz Szmaciak tak zasmrodził atmosferę, że nie było czym oddychać.