Wydaje się, że to tekst sprzed roku. Jest intensywnie powielany w brazylijskich blogach.

Prof. J. Milton Gonçalves

Pisarz Paulo Coelho, który twierdzi, że już napotkał swój kamień filozoficzny, pilnie potrzebuje znaleźć dobrą gramatykę, dobry słownika czy (oczywiście, o ile woli!) odrobinę magii, by rozwiązać swoje problemy językowe.

W wywiadzie dla Playboya, król bestsellerów rzekł, że potrafi oddalać siłą umysłu chmury, zatrzymać czas, przynieść deszcz a nawet stać się niewidzialny (to wśród innych urojeń). Skoro nasz literacki czarodziej ma aż tyle mocy, mógłby wezwać duchy wielkich pisarzy brazylijskich by wyrazić swe idee, bez takiego ranienia naszego języka.

Tu jest zamieszczonych zaledwie parę „perełek” wybranych z jego słynnej książki „Alchemik”, opublikowanej przez wydawnictwo Rocco, wydanie numer 159. No właśnie: sto pięćdziesiąte dziewiąte wydanie. Niezmiernie ubolewam nad czytelnikami pierwszego wydania:

i tu następuje szczegółowa analiza najróżnorodniejszych błędów na podstawie 36 przykładów.

Wszyscy wiemy, że konsultowanie słownika form czasowników nie jest tak zabawne jak oddalanie chmur siłą myśli (czy zamykanie oczu i podróżowanie po polach Andaluzji...) ALE UCZĄ ONE NIEOCZEKIWANYCH RZECZY.

ZAKOŃCZENIE. Fabuła książki „Alchemik” jest ciekawa. Pozwala ona zrozumieć czemu PAULO COELHO jest jednym z dziesięciu najbardziej poczytnych na świecie pisarzy. Czytałem tłumaczenie angielskie i byłem zachwycony. Z pewnością, zasługuje na wszystkie nagrody, które dotychczas otrzymał. Ale jedna rzecz musi być jasna: jeśli PAULO COELHO nie pozwoli, że jego dzieła będą poddane korekcie kompetentych osób, nigdy nie zostanie uznany w Brazylii za wielkiego pisarza, bowiem zdecydowanie nasz magik sprzedawca książek nie zna języka, w którym je przedstawia. Powiem więcej: jeśli nadal będzie tak pastwić się nad naszym tak maltretowanym językiem, zawsze będzie nadmiar powodów, by ktoś napisał taką jak ta frazę: „Mogły by być nagrody literackie przyznawane pisarzom po to, by nie pisali.” (Afonso Lopes Viera, „Nowy popyt na Graala”, str.319)

Dodam słówko: Jurek Kocik przeczytał po angielsku i oburza się: jak to możliwe, że nie zauważają, że fabuła „Alchemika” jest zerżnięta z krótkiego opowiadania Borgesa...

Obiecał mi, że gdy rozpakuje odpowiednie książkowe pudło, zajrzy do stosownego tomu Borgesa i poda w komentarzu tytuł opowiadania.

Aha, 6 lat temu kpiłem sobie z wyboru tego światłego człowieka na członka Brazylijskiej Akadamii Literatury, ale mój felieton nie miał 159 nakładów.

PS. (ranek 30 września) Jurek Kocik odszukał rzeczony a częściowo wypożyczony przez Coelho esej Borgesa. Mówi, że chodzi o motyw dwóch śniących – akapit zaczęty słowami „The subject of dreams”...