Angela mi opowiada o keirou no hi – o dniu szacunku dla starszych. A ja nie muszę sięgać tak daleko, aż do Japonii. Tu, w Brazylii, mam dobre przykłady. Ekologicznie oraz politycznie poprawne, bo z życia Indian. Chyba Yanomami, ale głowy nie dam. Otóż na noc starych wymazują miodem, przywiązują do wygodnego krzesła czy czegoś, co im za krzesło służy i spokojnie kładą się spać w maloce, bo wtedy komary do środka nie wlatują. I tak łączą przyjemne z pożytecznym.

A indiańskich kołysanek nie będę tu przepisywał, bo dziecinki z innych kultur mogą się potem bać bajek. Ta, którą ostatnio czytałem, mnie zmroziła. W zasadzie dotyczyła fellatio, w którym występowało trzech chłopców i jeden żółw, i rzecz nie miała dla chłopców szczęśliwego końca; więcej powiem, zostali bez końca. Ale bajka miała poznawcze walory, bo wyjaśniała jakieś żółwie obyczaje. Więc jak się dobrze zastanowić to może lepiej nie dociekać szczegółów japońskiego szanowania swoich staruszków? Bo jeśli oni ich szanują tak jak swoje kobiety...