Wpierw miało być PUKAJĄCYM ODPUKAĆ. I to byłoby zgodne z zasadą OKO ZA OKO ZĄB ZA ZĄB. Jednak wtedy byłaby w tym haśle zakamuflowana drwina, o której dobrze jest pamiętać kiedy ktoś puka. Myśl była pierwsza więc kartka świeciła pustką, choć przecież wymowną. Ale przecież NIC na obrazach już było więc wtedy jako Deus ex machina pojawił się pies. Pies wystąpił w zastępstwie, jako reprezentant naszej natury. Jego naturalne odruchy wyrażały nasze potrzeby kierowane wprost do odruchów pukających bez innych zbędnych insynuacji.