Najsprawniejszy sposób na obrażenie młodej matki to zauważenie mimochodem, że wszystkie niemowlaki są podobne. A informatyków robiących programy ze statystykami ruchu w Sieci może zapienić uwaga, że wszystkie statystyki mówią to samo. Może i mówią, ale pokazują to inaczej, jedne mają tło żółte, a inne są w kropeczki.

Jednym z pracującym dla mnie programów jest mybloglog. On mi pomaga radzić sobie z konkurencją, mówi mi, że dla prawdziwej popularności jutro mam powiadomić, że dziecko brazylijskie ugryzło w szyję pitbulla łamiąc ząb, ale ratując życie (to zdarzenie sprzed paru dni), a za tydzień wstawić aluzyjne zdjęcie z Amazonii ze stadem leniwców. Ale oprócz tego podaje on sprawnie informację dokąd i jak często wędrują moje wizyty. I od bardzo, bardzo długiego czasu mówi mi on coś dziwnego, czego nie rozumiem, choć ze zrozumieniem np. wymowy byłego premiera nie miałem kłopotów. No, zerknij tu na dane z trzech niezbyt oddalonych kolejnych dni:

Wygląda na to, że ktoś wpada do mnie nie po to, żeby dowiedzieć się całej prawdy o życiu naszego psa ani o różnicy między parabolą płaską z matematyki i głęboką z Biblii, ale po to, żeby męczyć opuszki intensywnymi nawrotami do swego ulubionego bloga. Gdy młodzi bystrzy ludzie kupowali sprytne karty od komórek i przekazywali Blogowi Roku 2007 dane swego bloga, to sprawa była jasna: nie chodziło im o zachachmęcenie laptopa za 600 zł ale o popularyzację Zacnych Przesłań. A o co chodzi tutaj?

W zasadzie mnie to nie boli, ale skoro jestem używany jako trampolina, to chciałbym się dowiedzieć jakiej marki nektar jest w tym basenie...