Gdy w przeglądzie irackich blogów wyczytałem:

Blog Iraqi ma nowy wpis z Nieba. Pyta on: „Nie mówcie mojej żonie, ale gdzie są do diabła moje 72 dziewice?”

myślałem, że ktoś powtarza kpinki anonimowego literata. Nie, autorowi zbrakło słów i uciekł się do czarnego humoru. Wpis z tytułem BlogIraq umarł wprowadził Abu Aya, przyjaciel zabitego Ahmeda. Ahmed wrócił z Sudanu, tęsknił za swoimi. Wrócił do Bagdadu z dwoma misjami: wyciągnąć z miasta swoją rodzinę – i otrzymać od kogoś materiały o korupcji w pewnej bagdadzkiej agencji USAID. Przypuszczalnie druga misja przyniosła mu śmierć. Wiemy o tym, bo Abu i Ahmed poinformowali jeden drugiego o hasłach dających dostęp do swoich blogów.

W zakładkach jest odesłanie do listy 374 zabitych irackich naukowców oraz 75, których próbowano zabić. Stan wiedzy zaktualizowany na połowę czerwca. Mówię o stanie wiedzy o zabójstwach, bo stanu irackiej Wiedzy, irackiej nauki, domyślimy się bez tego. Polakom nie trzeba wyjaśniać co oznacza likwidacja warstw wykształconych.

Mamy XXI wiek i kraj jest wyzwolony z  dyktatury Husajna przez najpotężniejszą demokrację świata. Dla osób bez tytułów naukowych nie prowadzi się imiennych list. Są tylko szacowania ilości zabitych miesięcznie, tygodniowo, dziennie.