Nie narzekam na los, nie wdaję się w strajki. Gdybym uważał, że zasługuję na lepszą pracę i płacę, znalazłbym ją sobie. Gdybym myślał, że wart jestem lepszej żony, rozwiódłbym się i ożenił z ową lepszą. Gdybym wierzył, że inna blogownia bardziej mnie dopieści, blog już by tam się przeniósł. Więc nie byłem skłonny winić świata za zanik czytelników bloga...

...dopóki Antrim nie skłonił mnie do zajrzenia na forum Blox-a, gdzie różne strapienia blogowe są omawiane przez piszących. I tam znalazłem uwagę kogoś całkiem anonimowego, ale wyraźnie rozumiejącego jak toczą się sprawy świata. Zachęcam do przeczytania. I nie zwracania na wykręty administratorów Blox-a, bo to strata czasu. I tu, oczywiście, nie ma co ich winić, przecież nie powiedzą prawdy o finansowej stronie zjawiska. Tak jak i nie wyjaśnią polityki częstego forowania w pełni bezwartościowych wpisów, mieszanki grafomanii i gabałanu (to stadium delirium tremens bałaganu). Oraz dziwactw związanych z blognews czy blogfrog . Tak nawiasem, ta ostatnia witryna daje mi zupełnie miłe notowania, nie uzasadnione moimi blogowymi statystykami. Wspominam to, by powiedzieć: to nie pieśń o zielonych winogronach, a trzeźwy głos mówiący: nie lubię być pionkiem manipulowanym przez ukrytych na giełdzie graczy.