Tańce, przebierańce i przedstawienie Casamento caipira (chłopskie wesele) są przygotowywane w tym okresie w szkołach, grupach przykościelnych oraz (przynajmniej w sprawie ubioru) w supermarketach. W tym ostatnim przypadku radość jest raczej wymuszona, no bo kierownik każe i wszyscy muszą w tych ubiorkach pracować, mężczyźni przebrani na Głupiego Jasia (poszarpany słomiany kapelusz, namalowany wąs, spodnie z kolorowymi łatami, kolorowa koszula flanelowa) a kobiety za Narzeczoną (włosy spięte w koki w bok, namalowane piegi, perkaliki i grube bawełniane pończochy). Ale dzieci i grupy zgranych sąsiadów to lubią. Te pogańskie ceremonie z okazji letniego przesilenia przywieźli do Brazylii jezuici, Indianie dobrze to przyjęli, bo im się wkomponowało w rytualne tańce przy ognisku i weszło do popularnej świadomości bardziej jako Festa Junina (czerwcowe święto) niż jako Festa de São João (świętojańskie zabawy). (Ale w szkole moich chłopców nie zapominają, że święci nie istnieją, bo oni są adwentyści, więc zamiast tego za parę dni, na zakończenie półrocza, będą mieli Olimpiadę Szkolną. Ponuraki.)

Dziś życie mnie zmusiło do wizyty w notariacie. Brazylijczyk spędza tam dni i tygodnie, bo nic bez pieczątki de cartório, od notariusza, nie jest ważne. Podpisałeś, musisz uwierzytelnić podpis. To stary dobry pomysł na załatwienie fuchy dla nieużytecznych dworzan. Koncesja na zakład pogrzebowy jest widoczną fuchą, bo ... no wiesz, co ja tam będę gadał o nieuchronnej wizycie tam, ale żeby wymyślić uwierzytelnianie podpisu trzeba było geniusza.

Więc przyszedłem – i to w bardzo dobrej porze, prawie nie było klientów, ale było dużo radości. Panienki się obfotografowywały, bo były poprzebierane. Spytałem czy i ja mogę się przyłączyć do Wesołego Pstrykania. Mogłem. No więc tak to wyglądało.

Aha, skojarzenie jest poprawne. Caipirinha to chamówka czyli chłopski napój. Tego tam nie było ale – no co za postępowy notariusz – grzaniec (tu ważniejsze w nim niż goździki i cynamon jest imbir. Cachaça czyli wóda z trzciny cukrowej też może być dolana) był do dyspozycji ludu. Niestety byłem samochodem...