Ależ to jasne, że umiem wychwalać materiały do uczenia się matematyki! Nieczęsto to robię z ich przyczyny, mój materiał genetyczny nie jest tu winny. W tych zapiskach to i owo już wychwalałem. Zgoda, materiały Stefana Sokołowskiego i Jurka Kocika nie liczą się, bo są to matematycy, czyli spełniają swój obowiązek, a że spełniają dobrze to jest właśnie ich materiał genetyczny. A może i wychowanie domowe. Ale już tu wspominałem nie-matematyków, którzy mówią o rzeczy do rzeczy, ciekawie i z zapałem: Wiesiek Kruszewski, inżynier, ratujący w grupach tematycznych uczniów i studentów, czyniący to z wdziękiem i pomysłowością; i Tomek Pluciński, chemik. Więc dziś do tej listy dopiszę Miłosza Michalskiego, fizyka z Torunia, za wystawioną w Sieci prezentację o algorytmach. Pochwalę się, że tak jak i on używam porównań kuchennych mówiąc o dobrej i przemyślanej robocie matematycznej (z jakichś przyczyn studenci wydziałów technicznych nie lubią takich uwag, ale ich nieliczne koleżanki rozumieją mnie, więc to nie jest daremny trud) i tak jak on nie staram się w spisaną część prezentacji wciskać wszystkiego co wiem i czego nie wiem o sprawie, bo zapis prezentacji to nie jest encyklopedia i chodzi o zainteresowanie, a nie o przytłoczenie słuchacza.

Wierzę, że kto chce z grubsza zrozumieć parę słów z matematyki, których nie znał uprzednio, z satysfakcją oglądnie ten wykład.

Ponieważ autor dwa razy mówi tam o skończoności, raz nieformalnie definiując algorytm: „Skończony, uporządkowany zbiór jasno zdefiniowanych czynności”, a drugi raz wyjaśniając, że to musi być wykonane w skończonej ilości kroków, szybko wyjaśnię, że to nie jest to samo i obie rzeczy muszą być powiedziane. Przepis: „wyprodukuj liczby nieparzyste zaczynając od 1 i w kolejnym kroku dodając 2 do uprzednio otrzymanej” jest uznawany za proces, ale nie za algorytm, właśnie dlatego, że nigdy nie skończy się. Byłby algorytmem gdyby cel produkcji tak był postawiony: „pisząc cyfry o szerokości 5 mm napisz wszystkie liczby nieparzyste, które mieszczą się w jednej linii typowego szkolnego zeszytu”. Troszkę by to potrwało, ale formalnie rzecz biorąc, w skończonej ilości kroków, jeszcze przed Sądem Ostatecznym, zadanie by zostało wykonane.

Przy okazji, jeśli znasz niebanalne materiały napisane dla ludzi a nie dla potomności (takie, które laik z dobrą wolą może zrozumieć) i pisane dobrą polszczyzną, daj znać, zrobimy im wspólnie reklamę.