... ale sa targi przyjaciol?...

ja własnie nie moge sie przyzwyczaic do takiego widoku. pare lat temu w sklepie zoologicznym w UK posrod rybek i karmy przezylem szok kiedy zobaczylem nagle w klatce malego kotka z wielkimi oczyma ktory wyraznie nie chcial tam byc. Mocno to kontrastowalo z krajobrazem dokola gdzie kazdy dom mial swojego kota, albo raczej kazdy kot mial swoj dom i swoich ludzi i przesiadywaly one tak razem na koszach na smieci albo samochodzie sasiada jesli wlasnie na to mialy ochote.
pomyslalem wtedy ze dziwne to zachowanie niecywilizowane wiezienie kota i bezduszne nim handlowanie we w koncu cywilizowanym kraju i ze dobrze ze "u nas" tak nie jest.
a teraz kiedy sie nieublaganie cywilizujemy to niestety w galeriach handlowych tez rzucaja sie w oczy kociaki, psiaki - oczywiscie modele wypasione, nie takie dachowce tylko za 1000zl czy wiecej nawet.
nierozumiem jakie dziwne polaczenia neuronowe trzeba miec zeby dzialac na zasadzie "bagietka, sok, dwa jogurty, szampon bo sie konczy, sweterek dla zony - urodziny niedlugo, aha no i moze zwierzątko, takie zeby stalo i witalo mnie w drzwiach i w ogole cieszylo na moj widok, kolor musi mi pasowac do mebli i najlepiej taka rasa zeby sasiad zazdroscil - wszystko zapakowac i do bagaznika"
noż kurde jezeli to ma byc KTOS a nie COS, jezeli ma ogladac ze mna telewizje, czasem byc smutny a czasem mnie pocieszac, jezeli mamy za soba tesknic i tarmosic sie na podlodze i oczywiscie przeprowadzac wspolne skoordynowane ataki na pajaki zza szafy to nie mozna tego kupic z gwarancja na dwa lata, mozliwosc oddania do 7 dni.
z takim kims trzeba sie znalezc gdzies na ulicy kiedy sie walesa i widac ze szuka towarzystwa, mozna ewentualnie przygarnac szczeniaka sasiadki ktory na nas patrzy uparcie a wczesniej razem z bracmi pojawil sie od tak nieplanowanie. pewnie jest jeszcze kilka innych sposobow na wspolne sie dobranie, ale nie wchodzenie w konszachty z jakims dupkiem ktory zwierzato potrafi przeliczyc na zlotowki/euro/dolary i ktorego jedynym chwytem marketingowym jest czasem "bierz go pani bo jak nie sprzedam to wieczorem potopie" (cytat z czlowieka handlujacego psami w Gliwicach).

no to wylalem slowotok, ale trudno sie powstrzymac jak sie taki obrazek oglada

Ok, bez psychologii Gestalt wyjaśnił się smutek tych zwierząt. Nie wiedziałem przedtem, bo rzadko bywam w dzielnicy Ipiranga z So José, okazuje się, że w soboty przed supermarketem "Imperatriz" robią targ przyjaciół domowych, których ludzie chcą się pozbyć. Może właśnie nie pasują im do nowego kompletu mebli?

Zjadło oba diakrytyki. Ols, na miłość Boską (o ile-ś chrześcijaninem i Polakiem...) To był apel do administratora.