(Blox wymusił zamieszczenie tej części relacji, zawierającej przypisy, jako odrębnego zapisu. Część główna narracji znajduje się tutaj.)

Ponad 1/4 książki stanowią przypisy opisujące źródła lub wyjaśniające fakty polityczne czy geograficzne, umożliwiając amerykańskiemu czytelnikowi zrozumienie narracji. Na stronach 328-329 polskiego wydania są te uwagi dotyczące odtworzonego  fragmentu książki:

 
Polski Rząd Tymczasowy był najpierw Polskim Komitetem Narodowym, a potem Polskim Komitetem Wyzwolenia Narodowego. Ów pałac w Warszawie to Belweder, siedziba Bolesława Bieruta, prezydenta Polski. W roku 1945 Jakub był technicznie podsekretarzem stanu, ale w Urzędzie Bezpieczeństwa Publicznego nie piastował żadnych tytułów. Owi dwaj żydowscy ministrowie to Jakub Sawicki i Hilary Minc. Słowa: „Zajmę się tym” wypowiedział Sawicki, a na kanapie Pinka zdrzemnął się Minc. Bratem Pinka był Mosze Mąka, z Będzina. Gomułka rzeczywiście użył słów „szabrować” i „grupa”. Według Międzynarodowego Komitetu Czerwonego Krzyża w Genewie, aż do lata 1946 nie można było odwiedzać polskich obozów dla niemieckich jeńców wojennych, zaś na odwiedzanie obozów dla niemieckich cywilów nie zezwolono nigdy. Na polecenie niemieckiego parlamentu Niemieckie Archiwa Federalne przeprowadziły tajne badania i 28 maja 1974 przekazały ich wyniki parlamentowi. Raport ten stwierdzał: „W polskich obozach i więzieniach przebywało prawdopodobnie 200.000 lub więcej ludzi, przy współczynniku śmiertelności sięgającym dwadzieścia do pięćdziesięciu procent. To by oznaczało 40 do 100 tysięcy przypadków śmierci, ale z pewnością zginęło tam ponad 60.000 osób.” Jako iż w niektórych obozach śmiertelność wynosiła pięćdziesiąt procent 40.000 byłoby liczbą zbyt niską, a skoro w pewnych obozach współczynnik ten wynosił dwadzieścia procent, całkowita liczba wynosząca 100.000 ofiar byłaby za wysoka, toteż uznałem, że zginęło 60.000 do 80.000. Ta liczba może być w istocie większa, bo choć raport tego nie stwierdza, były obozy, w których śmiertelność dochodziła do osiemdziesięciu procent. W Bergen-Belsen zmarło 50.000 do 60.000 Żydów, a w Buchenwaldzie 43.045 osób, zarówno Żydów jak i gojów.

Źródła. Na temat Jakuba: Paula Oleska, Teresa Torańska; wywiady z Williamem Tonesk w Nowym Dzienniku (Polish American Daily News) z 9 czerwca 1987, oraz z Józefem Światło w Radiu Wolna Europa z 11 czerwca 1954; Zbigniew Błażyński, Mówi Józef Światło; Teresa Torańska, Oni. Na temat Gomułki: Nicholas Bethell, Gomulka. Na temat spotkania Pinka z Jakubem i Gomułką: Pinek Mąka. Na temat Czerwonego Krzyża: Heinz „Becker”, Alfred de Zayas, Międzynarodowy Komitet Czerwonego Krzyża, Szwedzki Czerwony Krzyż. Na temat sześćdziesięciu do osiemdziesięciu tysięcy przypadków śmierci: Niemieckie Archiwa Federalne, Vertreibung und Vertreibungsverbrechen 1945-1948. Na temat Belsen i Buchenwaldu: Aaron Brightbart.