A ja tylko zauważe, że statystyki pokazują, że blogi prowadzą ludzie w wieku około 30-tki... z resztą nie zgadzam się z Tobą Krzysztof w kwestii nastolatków, bo gadasz jak stetryczały dziadek...

no nie wiem czy jestem juz stetryczaly ;) ale co do nastolatkow, to jest to czysta biologia. mozg nastolatka dziala tak jak dziala, i nic na to sie nie poradzi.
co nie znaczy, ze ja cos do nastolatkow mam osobiscie - wciaz pamietam co robilem i myslalem gdy chodzilem do liceum (i wciaz mi wstyd...? ;))

Jeśli blogi średnio prowadzą ludzie koło trzydziestki, to znaczy że są tak (uogólniając) "nastolatkowo" niedojrzali?

@Vierablu: może i ja zawiniłem (chociaż: gdzie?) ale nie wydobyłem z siebie protest-songu p.t. "czemu jest taki ten świat" a próbowałem z lekka opisać mechanizm. Ktoś tam poczynił rewelacyjne odkrycia, że maszyna pojechała, bo w stosownym miejscu i czasie dolano jej benzyny, temu nie zaprzeczam ale staram się powiedzieć jak ona jest zbudowana... Też nie tak głęboko udało mi się wleźć, ale jeśli zważysz, że właśnie mam urwanie głowy z początkiem semestru, to może mi litościwie wybaczysz niedostatki.

@Reniferiada: populacja idiotów chyba zawsze miała się dobrze, ale ostatnio mają nadreprezentację w życiu publicznym. Ale choćby blog, który cytujesz, pokazuje jak to są skomplikowane sprawy, jest w nim wiele mądrych i wiele niemądrych rzeczy... A że język jest kulturalny to w sumie powinienem Ci podziękować za linkę.

W kwestii wieku: przetrzepanie młodzików po skórce była trudne ze względu na wymiar nosiciela skórki i kandydata na trzepaka. Ale można wprowadzić dyktaturę ekonomiczną, bo 13 czy 14 latki nie są jeszcze dobre w produkcji banknotów. I można (albo: trzeba) im wyłączyć tv z kretyństwami. Tyle, że trzeba samemu wiedzieć co to jest kretyństwo i nie włączać go dla siebie samego na osobności.

Natomiast jeśli chodzi o młodych dorosłych - to przecież jest prawnie zdefiniowany wiek, wtedy już od nich wymaga się tylu rzeczy - niech wygra lepszy. I często będą to 19-latki. I dobrze. Jeśli od małego poważnie traktuje życie, nie oszukuje w kartach i klasówkach, pomaga kolegom, przypuszczalnie będzie mądrym i lojalnym szefem ekipy czy instruktorem. Ludzie rosną wewnętrznie na miarę potrzeb. Jasne, że są elementy ryzyka związane z brakiem doświadczenia, ale nadmiar doświadczenia (czyli rutyna) też jest niebezpieczny. Czy to nie był Kisielewski z opowiadaniem o młodych (między 20 a 30 lat), którzy zmieniali XIX wiek? I mówić już w końcu podstawówki: uważaj, już za 5 lat możesz się stać dyrektorem poważnego przedsiębiorstwa. (Ale zgredy zafałszują karty i dorobią do fałszu pseudomoralne uzasadnienia.)

No i popatrz, minęło już sześć latek jak tak sobie rozmawiamy sieciowo tu i tam, piszemy tekstami dość prostymi, bez podtekstów - a ciągle mogą się pojawić odczyty tak oddalone od intencji tekstu. W tekście jest nie tylko on, ale i Twoja chwila, nastrój otoczenia, podteksty stworzone przez sąsiedztwa... Bardzo by mnie wzburzyło odkrycie, że w rodzinie ktoś ceni takie rozrywki, ale ryzyko tego jest nikłe.