Ja pamiętam, że trzecio-(itd)-klasistką będąc zachwycałam się wierszami Porazińskiej. A nad losem Jaśka Muzykanta popłakałam się rzewnymi łazami, twarz dla niepoznaki w ławkę wtulając.

Znam ten wiersz,kiedyś przed laty recytowałam go na szkolnej akademii.Ale często popłakiwałam nad "Wolnym Najmitą" M.Konopnickiej a za najbardziej patriotyczny jako mała dziewczynka uważałam "Ojczyznę" K.I.Gałczyńskiego.Zajrzałam,czy to UFO przypadkiem na Ciebie nie spadło:-)

Mnie jeszcze w podstawówce - lata 90-te - karmiono "Bez tej miłości można żyć..." Szymborskiej, też wymiotny tekst :)

@Aniagra13: Reduta Ordona? Tak, było coś takiego, ale uniknąłem kontaktu. Jak i z panią Orzeszko i innymi paru rzeczami, które nie były Sagą rodu Forsythe'ów. Chyba jednak miałem jakieś zdolności aktorskie skoro prawie nic nie wiedząc (sinusa od tangensa nauczyłem się odróżniać parę miesięcy po skończeniu szkoły, przy czytaniu Co to jest matematyka) zdołałem przekonać grono pedagogiczne do dania mi matury.

@Abiekt: wystraszyłeś mnie, myślałem, że w 90-tych latach pętało się po podręcznikach coś z jej pierwszego tomu Dlatego żyjemy. Ale nie, to z drugiego, Pytania zadawane sobie (wiedza z Sieci, nie znałem tego wiersza) i widzę, że wiele osób wierszyk lubi. Może nie trafiłby do mojej selekcji Tysiąca Wierszy Które Mogę Czytać, bo nie lubię deklaracji, ale potrafię zrozumieć, że go lubią, skoro lubią i ks. Twardowskiego. Ale z parszywką pisaną przez p.Porazińską według partyjnego skryptu nie ma on nic wspólnego...