No to ja przebijam Achmatową (w tlum. J. Pomorskiego), ktora moze byc komentarzen rowniez do ostatnich Twoich wpisow (a i do wpisow nameste)

Muza
Gdy z drzeniem serca milej czekam zjawy,
Nocnego goscia proszac, zeby wyszedl,
Coz mi z z wolnosci, z mlodych lat i slawy
W obliczu tej, co w reku niesie flet!

Wejdzie. Twarz wyjrzy spod calunu biala,
Zmierzy mnie wzorkiem. Dlugo czekac dnia.
Pytam: "Czys ty Dantemu dyktowala Stronice Piekla?" Odpowiada: "Ja".


Co do tranzytujacej pomaranczy, to - jasne, avec plaisir:)

Krzysztofie, o ile dobrze pamiętam statystyki, to w takiej klasie mającej przynajmniej 23 dziewczyny przynajmniej 4 zakochają się w mówcy. Co za odpowiedzialność...

No, skoro dziewczyny mają dobrą diagnozę, to poradzą sobie w życiu. A że nie przyjdzie im to łatwo, to całkiem inna sprawa. Po co wybierały XX ?

No nie, jeśli mamy mówić poważnie to ja w moich słuchaczkach widzę tylko mężczyzn.

(Ojej, a jeśli i _to_ poważnie potraktujesz?...)

Ale spróbuję słówko kompletnie serio. W zeszłym semestrze (było to coś w stylu proseminarium, czyli każdy pojawiał się często-gęsto przy tablicy czy mówił z ławki) była w grupie dziewczyna w stroju tak prowokacyjnym jak tego nigdy przedtem nie widziałem. Sporo wysiłku kosztowało mnie nie tyle traktowanie tego naturalnie, co taki typ naturalnego traktowania, by jej kolegom i koleżankom ani do głowy nie przyszły jakieś żarciki czy akcentowanie osobliwości jej wyglądu. Skrajna rzeczowość, dużo skupienia na treści jej wypowiedzi, wyciąganie z nich głębszych sensów (które na szczęście bywały tam).

Chyba udało się, bo w ostatnim miesiącu zaczęła przychodzić nieco bardziej konwencjonalnie ubrana i odczuwałem w jej prezentacjach coraz mniej napięcia, coraz luźniejszy tok rozumowania. A cały czas obawiałem się niespodzianek z dwóch stron: że coś takiego jej powiedzą, że to się odbije na jej poczuciu własnej godności – a z drugiej strony, że przejmą jej styl i któregoś dnia znajdę się w sali pełnej pannic z piercingami w pępkach i z piersiami chronionymi jakimś sznureczkiem... Boję się, że wiele ze studentek nie ma mam, które potrafią powiedzieć coś do rzeczy o guście, o smaku, o takcie...

Andsol-ja doskonale rozumiem,ze natury nie da się oszukać i ze mężczyżni są wrażliwi na wdzięki kobiet( nie wszyscy) i że studentki tez spoglądają na wykładowcę jak " na mężczyznę" a póżniej skupijają się na tym co mówi. Hmm....:)myślę,że nie ma w tym nic złego, pod warunkiem ze nie przekracza to granic dobreo smaku...wasza rozmowa w komentarzach skojarzyła mi się z " Poszukiwaczami zaginionej arki" tam w pierwszej scenie jest coś podobnego :))

Krzysztofie-ja wcale nie jestem oburzona, wprost przeciwnie zgadzam sie z Toba ,że odrobina erotyzmu w kontaktach międzyludzkich jest nawet sympatyczna .Owszem jako studentki wykorzystywałyśmy to bezlitośnie szczególnie na " wojsku" :))ale są pewne granice.I wasnie o TE granice chodzi, o których powyzej powiedział Andsol pisząc o wyzywająco ubranej studentce. Ocenił ją za wiedzę a nie za to jak wygląda i nie pozwolił sobie na poniżający ją komentarz jej ubioru. Plus dla Andsola.