Ale wiesz co, Andsol? Dawno dawno temu, kiedy byłam biedną studentką mieszkałam w internacie, bo było dużo taniej niż w akademiku i jeszcze więcej taniej, niż na stancji. Internat był własciwie dla młodzieży gimnazjalno-licealno-technikalnej, ale troche studentów tam mieszkało. Ogólnie towarzystwo było międzynarodowe i multilingwistyczne. I mieszkali na przykład z nami ludzie z Kamerunu, z Nigerii i innych afrykańskich państw - także studenci. I z tego wspólnego mieszkania wypłynął mi wniosek nienajciekawszy... Otóż, tylko z jedną Nigeryjką dało się normalnie porozmawiać, podyskutować, posprzeczać się, pożartować, tylko ona jak człowiek opowiadała nam o swoim kraju, o znakach plemiennych jakie miała na twarzy etc. A reszta? Kiedy w dyskusji wyniknął spór, czy to ideowy, czy światopoglądowy, czy o brudny kubek, strasznie się nadymali, dostawało się nam zaraz od rasistów, szowinistów i innych -istów... Wiesz, to przeszkadzało... bo potem trzeba było cholernie uważać na słowa (mimo, że spory nigdy nie wynikały na tle rasowym, czy kulturowym,ale na zasadzie coś jest fajne, coś niefajne) i dyskusje straciły sens bytu... To przykre, wiesz? Nie wiem czy to wynikało z jakiś kompleksów, czy totalnych uprzedzeń czy poczucia, że ja_trochę_inny_powinieniem_być_traktowany_wyjątkowo... może porównanie będzie nie do końca trafne, ale to trochę jak z homoseksualistami, którzy chcą być traktowani jak wszyscy, ale trocę lepiej, z przymykaniem oczu na małe grzeszki... niech Ci się nie spodoba coś, co robią (coś w stylu notorycznego nieodbierania telefonu, traktowania ludzi), zaraz będziesz homofobem i ciemięzycielem...

@Szukajmysie: ależ ja nie mówię, że powinniśmy ich lubić czy przypisywać im zbiorowo jakieś zalety. Żadnej ze znanych mi osób z Gwinei, Nigerii, Angoli, Sudanu, nie wybrałbym sobie na room-mate, nie odpowiada mi ich rozgadanie, to, co odczuwam jako brak dyskrecji, podkreślanie własnej ważności... Kilkanaście osób i ani jeden materiał na przyjaciela. Ale nie wiem czy wśród przypadkowych trzydziestu osób w Bytomiu znalazłbym takiego kandydata. A wiem, że taki brak nie służyłby mi do głoszenia, że Bytomianie źle pachną czy są niedorozwinięci. Wszyscy powinniśmy uczyć się u Kapuścińskiego, by nawet nie mając jego dla nich sympatii, umieć ich traktować normalnie. Podam Ci tu prosty przykład. Bierzesz Ucieczkę do Afryki Mirosława Żuławskiego i czytasz (strona 192, czyli to nie jest pierwszy dzień zanurzenia podróżnika w egzotykę) o dwóch policjantach w Gabonie: "byli najwyraźniej uszczęśliwieni naszym niespodziewanym przybyciem, ich czarne gęby promieniowały ukontentowaniem..." Gdyby z ukontentowania gęby zmieniały barwę z czarnej na zielonkawą, podkreślenie byłoby stosowne. Ale odkrycie, że gaboński policjant ma czarną gębę bez przerwy, nawet gdy się cieszy widząc Żuławskiego, zmienia moje pojęcie o wnętrzu głowy pisarza i nakazuje ostrożność przy ocenie wartości jego wszelkich obserwacji. Jak i inni nasi rasiści, dostrzega barwę naskórka i tam się zatrzymuje.

Ach, tak, to chowanie się pod tarczą Wielkiej Sprawy zamiast zabrać się do mycia kubka widzi się wszędzie i często. Tani mechanizm obronny. Częsty właśnie dlatego, że tani...

Nie tak dawno dostałem taki Słuszny Odpór gdy wcale nie przesadziwszy z nastawieniem krytycznym skomentowałem coś w Poczytnym Blogu. Człowiek uznał to za Atak na Jestestwo i wypraszał sobie jako Starszy Więc Godny, jako Poważny Dziennikarz i jako Uciśniony z Zawsze Atakowanej GW. A w istocie jest ode mnie młodszy, tyle jego wagi dla mnie co sensu w jego blogu i ciężko mi wisi kto mu płaci w życiu poza-blogowym...

(He, he, zemsta to danie spożywane na zimno...)

Krzysztofie, pełne poparcie przy klasyfikowaniu tych nastawień jako "rasizmu abstrakcyjnego". I Twoje ostatnie słowo, o nienawiści "zakorzenionej" sugeruje podkład biologiczny - ale dopuszcza rozumienie, że jest to postawa w nas osadzona.. Co do biologii, jest wiele relacji o tym, że pierwsze spotkanie nic o sobie uprzednio nie wiedzących grup przynosiło, wręcz odwrotnie, zainteresowanie, pociąg, sympatię... Na przykład (jak mi się wydaje) nastawienia anty-japońskie z bełkotem o "żółtym niebezpieczeństwie" były efektem ostrej propagandy nacjonalistycznej, przedtem Europa nie odnotowywała takich odruchów. I mój wpis jest pytaniem: "ludzie, skąd to u nas?"