Wszystko jeszcze świeże, więc potrafię odtworzyć ścieżkę:

– dyskusja o pluszowym krzyżu u Nameste,
– odesłanie do Bielik-Robson,
– obok niej linka do hecy z Puchatkiem u Lipszyca,
– u Jarosława Lipszyca odesłanie do Eumenesa,
– u Eumenesa komentująca Ostra Siostra mówi o Lessigu,
– Idę na http://lessig.org/blog i ściągam trzy książki.

W "Code" na pierwszej (z 400, niestety) stronie stoi, że
wschodnia i środkowa Europie z początku lat 90-tych była

pełna Amerykanów tłumaczących dawnym komunistom jak
powinni rządzić. Rady nie kończyły się. I były niemądre.
Jedni z przyjezdnych po prostu sprzedawali wyłaniającym
się konstytucyjnym republikom przetłumaczone konstytucje;
inni mieli niezliczone a niedopieczone pomysły jak nowe
nacje powinny być rządzone. Ci Amerykanie brali się
z nacji, w której konstytucjonalizm zdawał się działać,
ale oni nie mieli pojęcia dlaczego.

I co zwycięży, dobry start czy strach przed rozmiarem
dzieła?