Droga Gościo, na pięć minut przyłożyłem sobie woreczek z wyciągiem z moich największych głupstw życiowych (to prewencyjnie, żeby mi woda sodowa się nie rozbulgotała) i już jestem w stanie rozmawiać na poważnie. Te moje prawdy nie zawsze są tak delikatnie wyłożone jak powinny, bo choć mam więcej słonka na szyszynkę niż miewają Rodacy, to jakieś rozdrażnienia zawsze się pojawią i opakowanie myśli zabarwiają. Ale bardzo chciałbym wierzyć, że ktoś mający całkiem inne prawdy czuje się u mnie na tyle dobrze, że chce o nich mówić. I że ma poczucie bezpieczeństwa i przychodzi z przekonaniem, że idee wolą się mnożyć niż podcinać. Bo jak jakiś dzielny rycerz strasznie dużo adwersarzy za dnia wytłucze, to nocą zamiast się odespać będzie musiał sprzątać pobojowisko...