Przecież można było tak fajnie się zabawić. Otworzyć
w zeszłym roku bloga a w nim jeden jedyny wpis. A tam
jedno jedyne słowo: zebra. I dopisać jeden komentarz
z pytaniem: kto „zebrał?” I odpowiedzieć: „zebra
zebrał, antylopo”. Gramatycznie by było poprawne, bo
każda zebra ma penisa, na wszelki wypadek.

I wpisać do konkursu na Zebrę Roku. He, tanie te gry
półsłówek, po brazylijsku portugalsku „deu zebra”
(wyszła zebra, to z loterii zwierzątek) znaczy: coś
nieoczekiwanego, niespodzianka. Nieważne. Wpisać
i cały klub, klatkę schodową, fryzjera przekonać, że
warto głosować na tego bloga. Na pielgrzymce ogłosić,
że to jest głos protestu przeciw prześladowaniu OjDyra.
Wyszłoby, nie takie rzeczy już wypromowano. Partię
Picia Piwa i prawie-Wilde'a do Senatu, hipopotama na
burmistrza, dziewczynę bez pupy na miss roku. Trzeba
się tylko zaprzeć. I udowodni się jeszcze raz, że
popularne głosowanie jest...

No czym jest? Popularnym głosowaniem. I o czym tu
mówić?

Oj, czemu moje fajne pomysły ktoś mi zawsze wymyśla
z wyprzedzeniem? Znowu spóźniłem się o rok...