Dzień oznaczony datą 1/1 wyzwala tyle dobrych odczuć
w ludziach, że lepiej nie wsiadać do tramwaju, bo
może być trudnym odklejenie się od sąsiada, tyle
wokół melasy z dobrej woli i nadziei. I wszyscy
piszą wiersze. (Na szczęście po dwóch dniach stare
sarmackie cechy odżywają i życie wraca do normy.)

Ja też wypiszę tu poemat. On nie będzie się rymował
z dzisiejszym nastrojem i w ogóle z niczym... no,
może z rzeczywistością i z codziennością, więc proszę
go sobie odczytać kiedy indziej. To jest pean dla
polskiej klasy politycznej, dla tych wszystkich mord,
które od 18 lat nie wychodzą z wirówki polityki. Wiem,
że nie można uogólniać, że są wyjątki, ale jeden
Bartoszewski czy innych piętnastu nie jest twarzą
tej grupy. Nawiasem, męskie grono, bo jeśli odliczyć
poduszki wożone do Egiptu, to kobiet tam niewiele.

Skłonnym do mówienia o lewicach, prawicach i innych
hojnych dla polityków cycach proponuję małe zadanko.
Rozrzuć po stole symbole wszelkich politycznych
ugrupowań z tych lat (utożsam grupy, które zmieniły
literki ale nie brzmienie) i dla każdej postaci
z polityki narysuj albo czerwoną pchełkę koło owej
grupy albo czarną grubą kreskę, mówiącą o trajektorii
politycznej pchełki. I jeśli odkryjesz, że stół jest
zasmarowany na czarno, nie mów mi nic o ideologiach.

Szkoda czasu na mówienie o polityce, pean musi być
krótki i treściwy. Będzie w nim tylko o jednym jedynym
zjawisku, o bezrobociu. Jedno z dwojga: albo ono zależy
od polityków (i pean jest słuszny) albo nie zależy
(a wtedy nie wiem do czego oni służą). A jest to
zjawisko wdzierające się w każdy zakątek prywatnego
życia, od prezentów świątecznych do jakości życia
seksualnego, poprzez nabywanie lub nie lekarstw oraz
jarzyn. I choć dobrze wiem, że czytanie statystyk to
spora sztuka i wiele danych jest nieporównywalnych
itepe itede, i że w dodatku w ostatnich miesiącach
coś się w wielkich miastach zmienia (no, chwała też
wam, emigranci, żeście życzliwie statystyki krajowe
poprawili) to sporo te statystyki CIA o bezrobociu
mówią. Mówią w języku procentów o świecie w jakim
politycy osadzili Polskę. Otóż w coraz gorszej skali nasz
Kraj zajmował w ostatnich zestawieniach haniebną 143
pozycję (na 198 możliwych). I kolejnych 10 krajów
o jeszcze gorszym od naszego bezrobociu to Bahrajn,
Oman, Saint Vincent i Grenadyny, Iran, Wallis i Futuna,
Jordan, Algeria, Republika Dominikańska, Antyle
Holenderskie oraz Nowa Kaledonia. A dziesięć krajów
troszeńkę lepiej od nas się mających to Indonezja,
Gruzja, Wybrzeże Kości Słoniowej, Arabia Saudyjska,
Tonga, Wyspy Cooka, Albania, Tunezja, Święta Helena
oraz Mali. Więc cześć wam, panowie magnaci.