Po portugalsku ten rok jest bissexto. W tej nazwie nie ma
skojarzeń ze skakaniem (co cztery lata), do czego u nas
odnosi się słowo przestępny. Rzecz w dwóch szóstkach
(bi + seis) wśród cyfr 3, 6, 6 zapisujących ilość dni.

* * *

Choć ilość oficjalnych wyznawców różnych religii
określanych jako espiritismo (Umbanda, Candomblé,
doktryna Kardeca) nie przekracza paru milionów, ilość
„cichych” sympatyków jest wielokrotnie większa,
jeśli wierzyć oczom dostrzegającym corocznie wzdłuż
wybrzeża Atlantyku dziesiątki milionów osób w białych
odzieniach, skupionych w noc sylwestrową w obrzędach
dla bogini Iemanjá i otrzymujących od kapłanów
passe czyli błogosławieństwo. Religie chrześciańskie
znosiły to w milczeniu. Ale pojawiła się świecka opcja,
konkurencyjna dla tych afrykańskich pomysłów: pokazy
sztucznych ogni. Organizowane z coraz większym
rozmachem (czyli nakładem kosztów) przyciągają prostotą
obrządku: trzeba przynieść tylko składane krzesło
i butelkę szampana.

* * *

Co roku w tv jest zalew uśmiechów właścicieli sklepów
o tym jak obiecujące jest nadchodzące lato i dopiero
w marcu zaczynają się płacze, że tyle zainwestowali
a niewdzięczni klienci nie skorzystali z okazji. W tym
roku wyjątkowo płacze i szlochy słyszy się od początku
lata, a to z powodu złośliwości kalendarza. Lato jest
bardzo krótkie. Mierzy się je bowiem nie działaniem
słońca ale datą karnawału. Ponieważ przypada on na
pierwszy tydzień lutego, najbardziej rozkarnałowani
turyści skończą swoje pląsy w niedzielę 10 lutego
i wrócą do domów. I nie da się podkręcić kościelnego
kalendarza i opóźnić Wielkanocy.