Jej sukces z 2004 roku „Bonjour paresse” został szybko wydany po polsku („Witaj lenistwo”). Wydaje się, że nie wszyscy czytelnicy byli zachwyceni; jej pracodawcy z EDF (Électricité de France) postanowili rozstać się z nią. Czyżby z powodu podtytułu „O ważności robienia jak najmniej w miejscu pracy”? Nieoczekiwanie dla siebie pomogła panu Sarkozy w dojściu do prezydentury i nic a nic jej to nie cieszy. Kandydat używał hasła „bonjour paresse” dla walki z warunkami pracy, które dla robotników wywalczyły francuskie związki zawodowe i autorce to wcale nie było w smak, ale co miała robić? Czytelnik, nie autor, jest właścicielem tekstu.

Jakoś sobie radzi jako ekonomistka i psychoanalistka. No i jako pisarka. W tym roku Corinne Maier wrzuciła na rynek silniejszą bombę, która świetnie rozchodzi się – nie zdziwię się jeśli przekroczy 550.000 egzemplarzy jej poprzedniego bestsellera. Rzecz się nazywa „No Kid: Quarante raisons de ne pas avoir d'enfant” (No Kid: czterdzieści przyczyn, żeby nie mieć dzieci) i jak tytuł wskazuje, ajatole mogą zabronić wydania jej w Polsce. Nim pojawi się to w drugim obiegu, powiadamiam, że autorka mówi co myśli, że myśli, i że te myśli muszą rozjuszyć każdego prawdziwego byka.

Przed zacytowaniem paru jej argumentów, wyjaśnię, że sama pani Maier ma dwójkę nastolatków i mówi, że bardzo tego żałuje. Ważne też jest, że Francja lepiej się rozmnaża niż reszta Unii, z pewnością dzięki prawom (może ktoś zechce uznać je za umowę o kupnie kobiety), że pełnopłatny urlop macierzyński trwa 4 miesiące i że już za drugie dziecko kobieta dostaje tysiąc euro miesięcznie. A jak każdy pamięta, do wytworzenia dziecka nie trzeba kursów zawodowych ani egzaminów.

(Jeśli przypadkiem były premier czyta mnie (bo dziś słyszałem, że chce ze mną dialogu, choć głównie woli młodszych słuchaczy) to bardzo bym go prosił, by ten pistolecik zostawił w szufladce, bo wiem, że choć sam się nie rozmnaża, ma jasne poglądy o powinnościach kobiet w tej dziedzinie i mógłby sobie strzelić w nóżkę. Bo zaczynam cytować jej argumenty i muszę trzymać brzuszek w obu rączkach, bo tak się trzęsie ze śmiechu, że mógłby mi odpaść.)

Rada: jak chcesz żywić pasożyta, lepiej weź żigolaka.

Otworzyć pokój dziecięcy to zamknąć sypialnię.

Nie stań się podróżną butelką z mlekiem.

Macierzyństwo to pułapka na kobiety.

Kiedy pojawia się dziecko, znika tata.

Dziecko to sprzymierzeniec kapitalizmu.

Metro, praca, dziecko? – dziękuję, nie.

Dzieci są zbyt drogie.

Twoje dziecko nieuchronnie cię rozczaruje.

Szkoła: obóz dla więźniów, z którym będziesz musiała się pogodzić.

Nie używaj idiotycznego języka, w którym zwracamy się do dzieci.

Mój własny, prywatny komentarz zmieszczę tutaj: cała jej prowokacja nie byłaby potrzebna gdyby nie głęboka prawda zawarta w tej jej uwadze: „ogólnie rzecz biorąc ludzie mają dzieci z niewłaściwych przyczyn”.

Czasami dzieci próbują to powiedzieć rodzicom, ale wtedy dostają po tyłku.