Śliczne :) Tłumaczenie oczywiście Twoje ?
Jestem pełna podziwu dla Twoich talentów. Prawdziwy człowiek renesansu ....

Nie będę się powtarzać . A co do mielonych to się nie zgadzam. Ja robię lepsze .a to ma plusI toby była tylko jedna rzecz do porównań. Wiersze są odlotowe jak obecnie mówią u nas małolaty. I krótkie........

Moje mielone to nie jest szczyt sztuki kulinarnej. Szczerze mówiąc - kuchni a to w ogóle nie jest moje królestwo.
Ale kaczkę z jabłkami i do tego kluchy na parze - robię najlepsze na świecie :)

     WEWNĘTRZNY OGRÓD

     Wszystkie ogrody powinny być otoczone
     wysokimi murami wyblakłej szarości,
     gdzie źródło
     mogłoby śpiewać
     samo
     wśród czerwieni goździków.
     
Niepokoi mnie to "gdzie". Za murami? To raczej "za którymi". W (wewnątrz) szarości? Ale to by znaczyło wewnątrz murów samych (w "cegle muru"), a nie w ich obrębie. Może też warto pominąć kwantyfikator ogólny, który i tak obowiązuje ;). Doraźnie (w sensie użytych czasów) brzmi "powinny być otoczone", "otoczyć" jest mocno aktywne, sugeruje podjęcie konkretnej czynności na rzecz zmiany stanu rzeczy (braku otaczających murów), a mniej – zasadę uniwersalną, niezależną od modalności czasownika. Przepisuję:

     Ogrody powinny być skryte
     za wysokimi murami wyblakłej szarości,
     gdzie źródło
     mogłoby śpiewać
     samo
     wśród czerwieni goździków.
     
Mam też wątpliwości do "wyblakłej", ale tu – bez oryginału, z którego wynikałaby wyraźniej intencja – zgłaszam tylko, niekonstruktywnie.

     Ogród nie umiera
     od nieobecności
     czy od zaniedbania...
     Ogród umiera od pustego spojrzenia
     kogoś kroczącego obok nich bezwiednie.
     
Tu jest niezgodność liczby. Ten (pojedynczy) ogród umiera od XYZ... kroczącego obok NICH (ogrodów). "Bezwiednie" (kroczyć) to znaczy "iść, nie zdając sobie sprawy, że się idzie" (chyba nie o to szło). "Kroczenie" brzmi zbyt ceremonialnie, archaicznie i sztucznie; odsyła do podejrzeń o "dostojeństwo" ;) lub sztywną powolność, lecz żadnych ku temu przesłanek. Wreszcie, jedno nadmiarowe "od", lepiej bez niego (i tak zostają aż dwie sztuki w tym samym użyciu składniowym). Przepisuję:

     Ogród nie umiera
     od nieobecności
     czy zaniedbania...
     Ogród umiera od pustych oczu
     nie dostrzegających go przechodniów.
     
Jeszcze się wytłumaczę z zamiany "pustego spojrzenia" na "puste oczy". Po pierwsze, "spojrzenie", gdy puste, znamionuje pewien brak we wnętrzu patrzącego ("jego puste spojrzenie znamionowało głupotę, niewrażliwość etc."). "Puste oczy" ciut wyraźniej odsyła do oka jako urządzenia magazynującego widoki, zaletą tego sformułowania jest też fakt, iż nie jest to utarty związek frazeologiczny, jakim jest "puste spojrzenie". Drugi zysk taki, że "go" z ostatniego wersu już z całą pewnością dotyczy ogrodu (a nie – "spojrzenia").

     OSTATNI PODRÓŻNIK

     Była ścieżka, dziewczyno, tak stara,
     że ani już wiedziała dokąd prowadziła...

Ten kawałek niezbyt mi się podoba, jakiś taki mętny. Niemniej, chyba lepiej będzie uspokoić czasowniki:

     że ani już wiedziała dokąd prowadzi...

Nameste, wielkie dzięki. Spożytkowanie Twoich komentarzy będzie w dwóch odcinkach. Najpierw ogród. Dla lektury tej jakości niezbędny jest oryginal.

JARDIM INTERIOR

Todos os jardins deviam ser fechados,
Com altos muros de um cinza muito pálido,
onde uma fonte
pudesse cantar
sozinha
entre o vermelho dos cravos.
O que mata um jardim não é mesmo
alguma ausência
nem o abandono...
O que mata um jardim é esse olhar vazio
de quem por eles passa indiferente.

„One” (eles) z ostatniej linijki to goździki. Istotne: to kwiat-imigrant. Przyjechał do Brazylii niecałe 100 lat temu. Obojętność względem niego jest obrazą dla ogrodu.

Linijki

Ogród umiera od pustego spojrzenia
kogoś kroczącego obok nich bezwiednie

proszą, żeby coś z nimi zrobić. Spojrzenie czy wzrok? Ale pusty wzrok to nie to. „Passar por eles” to też pominąć je. Obojętnie? Wolałem bezwiednie, bo wydaje mi się, że przechodzący po prostu nie zauważa, nie wie obok czego przechodzi.

Oczywiści unikam galicyzmów, dobrze osadzonych w portugalskim, ze składnią „co zabija ... to jest....”, choć
manifestacje tej choroby coraz częściej widzę u nas w druku.

Gdyby Quintana żył, zapytałbym czy mówiąc o „fonte” widział tam źródło czy fontannę.

„Cinza” to popiół, ale nie robi się muru z popiołu, który zresztą tu jest rodzaju żeńskiego. Tak jak i „cor”, kolor. Więc w „um cinza muito pálido” odczytuję schowany rzeczownik „ton”, ton barwy. Ton popielaty bardzo wyblakły? Ale polski popielaty idzie nieco w stronę beżu, a tu chodzi o szarość...

Więc liczę teraz na Twoją „pomoc II”...

Poddaję się. Melodia (której nawet nie potrafię dobrze "odtworzyć") oryginału. Skojarzenia. I w ogóle. Tłumaczenie powinno sięgać "ducha", nie tylko "litery"; nie potrafię pomóc. Zostawiam Cię zatem w trudzie Quintańskim :), żegnając się swobodną parafrazą:

     Wszystkie ogrody powinno się skrywać
     wysokim murem gasnącej szarości,
     za nim fontanna śpiewałaby czysto
     otoczona płomieniem goździków.
     Nie brak odwiedzających zabija ogrody
     i nie ogrodnika niedbałość.
     Ogród umiera od pustych oczu
     ludzi, którzy go mijają nie widząc.

Przymiotnik znikł. Dziwne. Quintanar.