Mario Quintana, z tomiku „Za rogiem”.

człowiek, który nie znosił ceremonii

– Znienacka nie wytrzymał i parsknął śmiechem
w samym środku mszy pogrzebowej.
– Kto niby?
– Jak to kto, zmarły...

przyjaciółka

Przyszedł do baru blady i trzęsąc się. Usiadł.

– Chwilowo nic – przeprosił kelnera. – Czekam na
przyjaciółkę.

Po dwóch minutach nie żył.

Co do kelnera, który go obsługiwał, uwielbiał on
opowiadać tę historię, lecz zawsze naiwnie dodawał:

– No i do dzisiaj ta „wielka przyjaciółka” nie przyszła!

pani sfinks

Na rogu ulicy spotkałem ją. Skamieniałem. Wtedy ona
powiedziała patrząc mi w oczy:

– Albo pożresz mnie albo cię rozszyfruję!

biografia

Miał wielkie nazwisko, bez wątpienia. Prawdziwa
chwała. Pewnego dnia zachorował, umarł, stał się
ulicą... I nadal po nim deptali.

stary człowiek i przypadek

Stary żebrak znajduje wśród złomu lampę Aladyna
– tak zgniecioną i zardzewiałą i wyglądającą tak
dziwnie – więc zostawia ją i zamiast niej bierze
przydatny czajnik. Czajnik bez pokrywki, dodam, dla
tych, co cenią szczegóły. I nie pierwszy to raz, że w ten
niewinny sposób przypadek psuje piękną historię.

imię & nowość

Gdy w końcu Odrażający Człowiek Śniegu pojawił się
jadąc na Potworze z Loch Ness, było za późno. Dobrze
im tak! Kto im kazał być aż tak tajemniczymi? Myśleli,
że są nowością... Nic z tego, byli zaledwie sławni.

wiara

Jednym z motywów, skłaniających mnie do wiary w nasze
pozaziemskie pochodzenie jest to, że człowiek jest
jedynym zwierzęciem lubiącym oglądać pożary.

koniec

I nadejdzie chwila gdy wojskowi wynajdą tak doskonały
pocisk, ale to tak doskonały, że obleci on cały świat
i dorwie ich od tyłu.

niebieska opowieść

– Twoje oczy to dwa klejnoty – powiedział dziewczynce
Książę Drakula.

W istocie, były dwoma klejnotami: błękitna niewinność,
aż wydawało się, że to przez nie niebo patrzało na
ludzi... Książę westchnął i pożegnał śliczne dziewczę
przyjaźnie ją poklepując.

– Jak można – wyjaśniał tej nocy swemu przyjacielowi
Frankensteinowi – jak można by było tylko z jednej
pary oczu zrobić parę spinek?

niepoprawny

Zjawa to pośmiertny ekshibicjonista.

wielka katastrofa

Na początku było Słowo. Słowo Być. Odmieniało się
tylko w bezokoliczniku. Być i już.

Bezwarunkowo nieprzechodnie.

To było na początku. Potem poszło na kompromisy. Wiele
ich. Tryby, czasy i osoby. Nawet lepiej nie wiedzieć co to
za osoby: ja, ty, on, my, wy, oni...

Szczególnie oni!

I zważywszy to żałosne rozproszenie, tę prawdziwą
eksplozję BYCIA w byty, do dziś aniołowie naiwnie się
pytają czemu rzeczone osoby nazywają to
STWORZENIEM...

opróżnienie

Wielkie miasto: dni bez ptaków, noce bez gwiazd.

nokturn

Zaledwie tu i tam okienko w drapaczu chmur...
Zagubione... A z głębi ostatniego zarośniętego terenu
świerszcz nastaje, by przekazywać swymi cichymi
szklistymi sygnałami Morse'a nie wiadomo jakie
tajemnicze posłanie nieobecnym gwiazdom.

urywek listu

Pospolite zwroty, drogi profesorze, nie mają znaczenia.
Pojawiają się i wkrótce znikają.

Gorsze są te pospolite idee...

niech tam będzie

Rozwiązywanie krzyżówek to spokojna forma rozpaczy.

nieszczęście

Najbardziej drażnią zawieję ci nałogowi poeci, co jej
do rymu dokładają beznadzieję.

o książkach

Są dwa gatunki książek: z nakładem wyczerpanym oraz
z czytelnikiem wyczerpanym.