Mistyki powiązanej z Indiami jest tu sporo, co się
w sklepach ze szmatkami na pieniądz przekłada.
Ale raz i moim niekobiecym serduszkiem ruszyło, gdy
zobaczyłem tego ptaszka. Nie umiem czytać dewanagari
ale założę się, że napisano tam coś mistycznego, co
czyni świat lepszym.

Pani, która to produkuje była jeszcze bardziej
tajemnicza niż filozofia Indii a podejrzliwa jak
arabski książę. Oczywiście wiedziała, że zaczynające
się od słowa „jak” pytania mają na celu obrabowanie
jej z oryginalnego pomysłu i zrobienie fortuny, przez
co ona pozostałaby w biedzie. Ujawniła, że skończyła
chemię przemysłową i że bardzo tajnym ekstraktem
pozbawiała liść jego miąższu, pozostawiając nerwy na
wierzchu, prawie jak u niej. Jestem za leniwy, by tylko
dla wiedzy wsadzić parę listków do paru kwasów, ale
godzina eksperymentów zapewne by mnie przybliżyła
do tajemnej wiedzy. A po co. Ładne i koniec.

Podoba mi się zakrycie tego półprzezroczystą kalką
i zrobienia niby-laurki. A co to za liść nie wiem.

A może ten pomysł jest stary jak świat?