Podział świata jest tak jasny, tu fakty, tam idee.
Tu pewność i eksperyment, tam hipotezy i dziwne
rozumowania. Wybierzmy sobie bohaterów, których,
jak pokémonów, wyślemy do walki: niech tu będzie
naukowiec Newton, a tam biskup Berkeley. No i co,
nauka i rozsądek wygrywa? Niekoniecznie. Newton
był geniuszem, część swojej genialności użył na
badania alchemiczne. A idealistyczny Berkeley (mam
nadzieję, że użyta etykieta od razu go rozłożyła
w tej walce), ten idealista, krytykujący teorię
Newtona używającą fluent i fluksjonów ... no, ten
pan miał sporo racji. Używano przez dobre 200 lat
bardzo mistycznych terminów, usprawiedliwieniem
było to, że dawały dobre wyniki. A Berkeley bił je
słusznie, logicznie i wytrwale.

Więc sprawy nie są tak jasne... Artyści zawsze nas
przestrzegali. Nie, zamiast traktatu o artystach
i naukowcach przypomnę jeden film, „Powiększenie”
Antonioniego. Zacierają się granice między było
i nie było, wchodzi niepokojące być może i opuszczamy
świat pewności...

Życie w Sieci jest takie. Czy śliczna blondynka Kasia,
której zdjęcie i wiersze dostaję, istnieje czy jest tworem
jakiegoś szesnastolatka i myszki buszującej po
poetyckich witrynach? Rewelacje z Wikipedii to efekt
uczciwych dociekań czy wynik zakładu dwóch
podchmielonych dowcipnisiów? Bajka Dwóch przyjaciół
jest dla dzieci czy dla gejów? Na tej pustyni pełno
jest kości naiwniaków, co klikali gdzie nie trzeba...

Ale najmocniej odczuwa się tę niewiarę w realość gdy
pojawiają się sprawy życia i śmierci. Na szczęście
rzadko, bo to rozpuszcza równowagę psychiczną. Dwa
dziwne przypadki, które były blisko... Spytam E.Z.
czy mogę opowiedzieć co jej się zdarzyło. A poprzednie
zdarzenie... jakie zdarzenie, przecież nic nie było...

A.K. chyba nigdy nie sypiał, bo dzwonił do mnie skypem
o dziwnych porach. I robił naszym rozmowom reklamę,
parę razy przywołał na „konferencję” swoich przyjaciół.
Jeden z nich, Oskar, zadzwonił później sam do mnie,
potem ja do niego... Inteligenty, zrównoważony, młody,
rozmowy były przyjemnością. Kiedyś A.K. dzwoni i mówi,
że Oskar nie żyje. Znaleziono z rana ciało w jakiejś
klatce schodowej. Policja mówi o narkotykach, ale A.K.
ręczy, że Oskar ich nie używał. „Kiedy to było, rano?”
pytam. Przecież to niemożliwe, dzwonił do mnie przed
godziną, byłem poza domem, gdy znalazłem rejestr
próby rozmowy jego skype nie odpowiedział. Tym razem
A.K. jest zszokowany, słyszę niedowierzanie. Robię
zrzut ekranu pokazujący pasek skype'a, że użytkownik
Oskar był przed 2 godzinami w Sieci. A.K. nie żartuje,
znam już trochę jego intonacje. Ktoś z rodziny
sprawdzał kim jest człowiek, do którego w ostatnich
dniach Oskar dzwonił? A.K. zaręcza, że w rodzinie
Oskara nie potrafią posługiwać się skypem. Policja
do domu Oskara jeszcze nie dotarła. Więc..

Więc nic. Nie wiem, nie będę wiedział. Zostało
wyobrażenie o człowieku i parę zapamiętanych anegdot.
I rejestr komputerowy, który kiedyś zanikł przy
instalowaniu nowego Ubuntu...