Dziwi nadmiar słów o blogach w blogach. Pszczoła
żyje w ulu, ale ma stamtąd wypylać i zapylać. Jeśli
siedzi na plastrze i plotkuje, co z niej za robotnica?
Ale czasami może, bo (dziwne a prawdziwe) w ulach
czyli w blogach też kwitną kwiatki.

Zbieramy je zazwyczaj do zakładek, a mówić o tym
można długo, więc kiedy indziej. Czasem do zakładki
nie pasują i przetwarzają się na ciekawy wpis; do
dziś pamiętam jak Antrim zrobił przegląd dziennych
lektur z kilkunastu blogów i było mi to świetnym
drogowskazem. Tyle na tej łące woni, że która
pszczółka nie czuje się czasem zagubiona....
A niekiedy zapach jest tak irytujący, że raz a szybko
trzeba coś odpylić ... przepraszam, odpalić.

Nie jest to dobra polityka, bo gdy przez smrodek się
przelatuje, coś z tego na antenkach osiada i czuła
pszczółka staje się żądliwą pszczelicą, więc lepiej
nie przesadzać z takimi przelotami – ale zmilczeć
też trudno, bo solidnie śmierdzi.

Pisze ktoś (i czytają go, wnosząc z pozycji na liście
najlepszych 140 tysięcy w blox-ie) takie słowa:

W tym blogu nie znajdziecie "poprawności politycznej". Nie będzie
głaskania po główkach nierobów i nieudaczników, którzy myślą, że
trzeba im współczuć, bo należą do mitycznego "pokolenia 1200 brutto".
Nie oszukujmy się - jeśli ktoś w Warszawie zarabia poniżej 5000
brutto (nie mówię tu oczywiście o pracownikach wyższego stopnia -
tam wymagania są znacznie większe), to musi być albo nierobem, albo
totalnym życiowym nieudacznikiem.

Podstawowa zasada przy takiej lekturze: dużo spokoju.
Ani myśleć o emocjonalnej reakcji. Ostrość wbudowana
w wypowiedź może być świadomą prowokacją, może
być techniką działania na selekcję i skupienie w jednym
miejscu osób o podobnych cechach charakteru – ale
kto wie, może jest badaniem stanu umysłów w Kraju:
przecież pamiętamy niedawne zagranie dziennikarzy
holenderskiej telewizji. Więc dobrze to jest grać tu
spokojnie i technicznie.

I ze znajomością historii. Był już taki jeden, Ochab
się chyba nazywał, co sławę zdobył zgrabną uwagą,
co mniej więcej tak brzmiała: „tu jest wiele osób
co zarabiają poniżej średniej, ale zrobimy wszystko,
co jest w naszej mocy, by wszyscy zarabiali powyżej
średniej” Więc może ten człowiek też ma lekkie
kłopoty z rozumieniem prostych słów. A może to też
być nastawienie ideologiczne: ustawiamy na pewnej
wysokości poprzeczkę i definiujemy: powyżej mieści
się głowa, poniżej – zadek. I w rzeczy samej, wiele
religii to czyni: frakcja Kościoła Uniwersalnego,
część kalwinizmu, scientolodzy, Moonici, Seicho-No-le
– więc może jesteśmy świadkami (a kto jest bystry
to i apostołem zostanie) tworzenia nowej wiary?

Ale jak dobrze pomyśleć, to ile takich głupot po
świecie biega i ile to nowi wierni się nie nacierpią
potem... Wiem, przez własny egoizm, zachłanność,
głupotę, ale cierpienie jest prawdziwe. Kluczowe
słowa? Amway, Herbalife... któż nie zna schematów,
gdzie za wpędzenie do stada trzech (z których każdy
wpędzi trzech) zostaje się, srebrem, diamentem
a później złotem, a zawsze szczęśliwym milionerem?

Jaka jest recepta na unikanie kłopotów? Ogólna
higiena: myj ręce, nie wsadzaj nosa w gówno. Dla
wierzących: poważniej traktuj przynajmniej parę
z 10 przykazań. Dla wszystkich: nieco empatii
z bliskimi i z dalszymi. I szybkie odrobienie zaległych
zadań domowych z matematyki: przemyśl co to jest
średnia i postęp geometryczny.