Kiedyś czytałem reportaż o badaniu  agresywności
oraz późniejszych negocjacji przywracających pokój
i chodziło o różnice między płciami. A żeby było
śmieszniej przebadano te zjawiska także u dzieci.
Pytano (o ile pamiętam) norweskie przedszkolaki,
które pokłóciły się z koleżkami, jak długo będą
obrażone na to drugie dziecko. Chłopcy mówili
„przynajmniej dzień” albo „dwa dni” - a dziewczynki
„na zawsze”.

Opowiedziałem żonie o tym artykule i pożałowałem.
„No właśnie, ty wszystkim wybaczasz, nawet temu
Frankowi.” „No nie, Frank nie miał więcej do nas
wstępu.” „Ale gdyby ci zaczął jęczeć, że ma dziecko
chore...” „ Jak dotychczas to nie zapomniałem
co nam narozrabiał.” „Ale łatwo byś zapomniał...”

Minęła godzina, ja przy zmywaniu naczyń, ona bierze
ścierkę do naczyń i nieoczekiwanie wraca do tematu:
„kiedy to było? Gdy się poznaliśmy? Więc z tamtą
pielęgniarką nie rozmawiam prawie 16 lat. A ta, z którą
mieszkałam razem, wiesz, co ona mi zrobiła, to nie chcę
o niej wiedzieć już ponad 20 lat...”