Revista de fofoca czyli pismo z plotkami, oprócz
podstawowych informacji kto z kim i jak, radzi też
jak schudnąć 7 kilo w 20 dni a 5 kilo w 10. Leży
taka kolorowa szmatka w supermarkecie tuż przy
tłustych frytkach i żumach do gucia (proszę mnie
tu nie poprawiać, wiem co mówię) i stanowi główne
źródło wiedzy o świecie dla milionów. I właśnie
jedno z tych pism powiadamia lud (a inne pójdą
w ślad, bo poślizg powszechny jest tu nieuchronny)
o cierpieniu moralnym znanej aktorki: „Camila Pitanga
jest cenzurowana przez Kościół”.

Bidulka. I to 30-letnia. Może by się za nią ująć?
Wielu mężczyzn by tu się poświęciło, ujęło i objęło,
z przyczyn czysto ideologicznych, widocznych poniżej:

A ja (choć proszę do mężczyzn mnie wliczać), za drugą
stroną się ujmę. Proszę mej postawy nie kojarzyć na
przykład z gromieniem Agnieszki Frykowskiej przez
Wojciecha Cejrowskiego, bo zdaje się, że wewnętrzne
motywacje tego pana i moje są bardzo odmienne, więc
nic tu nie będzie z wykładów dla Camili, że nie może
w serialu Raj tropikalny grać roli prostytutki Bebel
(drugie i trzecie zdjęcie), bo to problem tych, co
seriale oglądają. A za Kościołem się ujmę, bo okazało
się, że nie szło o zakaz jej wejścia do katedry albo
anatemę na telewidzów, ale o grzeczne a odmowne
potraktowanie propozycji, by propagowała tradycyjną
zabawę dla dzieci w archidiecezji w Rio.

Przy tej okazji zarzucono Kościołowi wiele podobnych
odmów. To ta, to tamta chciała a nie mogła śpiewać
dla papieża albo tańczyć dla papieża. Ciekawe, im
bardziej widać powierzchnię aktorki w gazetach, tym
większa jest jej wewnętrzna potrzeba oczarowania B16.
Zgadza się to z polskim porzekadłem: „i Playboyowi
ciało, i papieżowi ogarek”.