W reportażu z Parady Dumy GLBT (skrót łatwy do
rozwinięcia przez zainteresowanych), wyemitowanym
przez Rede Globo w programie Fantástico, uderzał
przede wszystkim nastrój normalności i spokoju. Żadnej
sensacji, mini-reportaże z paru rodzin (na które to
określenie w Kraju hałaśliwie zareagowałaby ta czy
owa organizacja), rzeczowość i ciekawie dobrane
przykłady, umożliwiające publiczności zastanowić się
nad racjami i motywacjami pokazanych osób. Wybrano
je nie dla szczególnie miłych czy niemiłych
fizycznych cech ale dlatego, że reprezentują nowe
zjawiska: para homoseksualistów, która zaadopotowała
czwórkę – woleliby jedno, ale nie chcieli rozłączać
rodzeństwa (nagrane świadectwa dzieci pokazywały ich
szczerość, naturalność i radość z posiadania rodziny),
para kobiet, którym wspólnie przyznano teren przy
reformie rolnej, itd.

To sieć o olbrzymim wpływie na wydarzenia aktualne
– to jej przypisują dwukrotne obalenie przy wyborach
prezydenckich kandydatury Luli; w jednym z tych
wypadków technika była raczej niewyrafinowana:
złapanych porywaczy słynnego przemysłowca ubrano
w czerwone koszulki z logotypem partii Luli, dopiero
po wyborach przyznano, że nie istniała żadna koneksja
między bandytami a partią. Więc jeśli ta sieć wybiera
na przedstawienie w niesensacjonalistyczny sposób
tej parady swój najlepszy tygodniowy czas, horário
nobre („szlachetne godziny”) to ma to nietuzinkowe
znaczenie. Myślę, że mniej ważne jest ile naprawdę osób
było na Avenida Paulista i sąsiednich ulicach, czy było
tam półtora czy trzy miliony. Ważniejsze jest, że to prawie
natychmiast po wizycie papieskiej.

Niewdzięcznicy, ci Brazylijczycy. Gdy dostali świętego,
mniej ich było do świętowania.