„Słyszeć” i „słuchać” mają odmienne rdzenie w sporej
ilości języków. Tak odmienne jak angielskie hear i listen
są i portugalskie ouvir i escutar. Więc bardzo był
podszyty podświadomym marzeniem lapsus człowieka,
gdy mi obwieścił: „nie rozumiem nic z tego co mówisz.
Nie słucham ciebie.”

Przy okazji cierpienia przez mowę: kiedyś słyszałem
idącą przede mną dziewczynę, a że nie słuchałem,
miałem tylko dziwne odczucie czegoś strasznie
męczącego. Przysłuchałem się więc jej i zrozumiałem,
że mówiła na jednym tonie. Żadnej, absolutnie żadnej
intonacji. Nie wiem jakiego to typu niesprawność, coś
w ośrodku mowy czy słuchu, ale to było wręcz nie do
wytrzymania. Myślę, że to bardzo rzadkie schorzenie,
Niestety miała ona wyjątkowo dużo rzeczy, które
chciała przekazać swojej towarzyszce.

A może tak właśnie ja brzmiałem dla owego człeka?
I nie wiedziałem, że ktoś mnie nienawidził za nic, czyli
za mój głos.