Dziś jestem w sporym niedoczasie, więc tylko wpadnę,
wrzucę bombę i już lecę gdzie indziej. Co ja naprawdę
myślę o Rosjanach nie powiem teraz, ale zauważę, że
to zależy od momentu, od Rosjanina i od wódki, którą
z nim piję. No to do roboty:

Gdy Rosjanie mieli Sikorskiego i Żukowskiego, myśmy
rozwijali bajkę o panu Twardowskim na Księżycu.
O polskim Eulerze czy Mendelejewie nawet nie ma co
mówić. Zamiast Czajkowskiego mieliśmy Szabelskiego,
ale sto lat później i przez nikogo nie słuchanego.
To, że Rosja starała się wyprowadzić prowincję
z analfabetyzmu jest dziś dowodem na jej imperialne
zamiary. A gdyby polskie kobiety rzeczywiście były tak
cudowne, to Bismarck nie brałby sobie rosyjskiej
kochanki i nasza historia poszłaby zupełnie inną drogą.