„Droga Księżniczo” rzekł Rycerz. „Zostawić cię blisko
rynku w mieście? Chyba oszalałaś. Jak myślisz, po to
wspinałem się trzydzieści metrów po śliskiej wieży
i obluzgałem moje drogie buty krwią brytana, żeby
teraz oglądać twoje piękne plecy zanikające w tłumie
nieznanych mężczyzn? Twoje komnaty już są gotowe
a murarze skończyli zamykanie zewnętrznych wejść.
Musimy przyspieszyć, by przed zachodem słońca
dotrzeć do kaplicy, gdzie zamkowy klecha już czeka
na nas ze ślubem. I nie płacz, głupia. Gdybyś czytała
bajki o księżniczkach na wieżach, wiedziałabyś, że
jesteś szczęśliwa. Na zawsze.”