Linki przywiodły mnie wczoraj do artykułu z GW
o Randim. I nawet podkomentowałem to na pozycji
troszkę poniżej 18000, bezpiecznej bo niewidocznej.
Kieruję tam do mego tekstu napisanego przed laty.
I to takiego, który (po lekkiej edycji, rzecz jasna)
mogliby powtórzyć w Radio Maryja. A ponadto jest
on prawie dziewiczy, bo stał gdzie nikt go nie czytał.

Oto on.

Nie narzekam. To było ćwiczenie głosu na pustyni.
Gdy wchodziłem w przedsięwzięcie – w pisanie tam
cotygodniowych felietonów – myślałem, że było
to w miarę życzliwe grono kilkuset niebanalnych
a znanych z przeszłości osób. Zapomniałem, że nie
tylko Kraj się zmieniał, ludzie też. Jeden poszedł
w senatory dzięki LPR i rozsyłał kobietom ulotki
uczące jak i gdzie mają trzymać swoje macice. Drugi
sztuki bardzo wiarę budujące w pewnej toruńskiej tv
przedstawiał. Inna donosiła, że Ann Coulter jest dla
niej gigantem myśli. Jeszcze inny wyciągał na rozmowy
o życiu zapłodnionego życia w dwudziestej minucie
jego istnienia. Itp. No, odbiło ludziom. Przepraszam,
chciałem powiedzieć, odbili się ludzie wysoko od ich
młodzieńczych pozycji, pięknie się zespolili z RpIV.

W tekście nie wymieniam z imienia Randiego. Jego
site to www.randi.org lecz omawianą bzdurkę
zdjął chyba w rok po moim ostatnim liście do niego.

A proponuję ten stary tekst, bo gdybym to dziś
chciał opowiedzieć, tak samo by to wyglądało. Bo
jedni rozwijają się w lewo, drudzy w prawo a inni
w ogóle. To znaczy, w ogóle nie.