Zazdroszczę ludziom skarżącym się, że mieli w szkole
złego nauczyciela z matematyki. Miałem tylko trójkę
sensownych nauczycieli, historyka, rusycystkę oraz
anglistkę. Reszta owego towarzystwa odwiedzała co
dzień szkołę, żeby tam zarabiać.

Więc nie będę się chwalić z ilu dziedzin byłem (czy
jestem) ignorantem z maturą. Ale niekiedy tu czy
tam coś da się naprawić i człowiek uczy się dużo
szybciej niż w szkole. Na przykład takie dwa prawie
całodzienne wykłady z biologii w Kórniku. Grupa
studencka maleńka - raz ja z Wojtkiem K., drugim
razem w jeszcze milszym towarzystwie, bo z żoną.
A nasz nauczyciel, Michał Babilas, kompetentnie
uzupełniany przez jego żonę (nie-biolożka, ale wie
najdziwniejsze o tym świecie rzeczy) ma doświadczenie
z przywożonymi tam ongiś z Poznania studentami, ale
nie ma osadu rutyny, bo od dłuższego czasu nie wdaje
się zawodowo w te działania. I dlatego rozmowa
o lustracji nie przyprawia go o wymioty.

Myślę, że cościk z jego nauk zapamiętałem i nawet bez
powtórki w domu 3,5 na zaliczenie był wydusił, ale
jedno drzewko bardzo dobrze mi w pamięci ostało.

Cis.

Michał rzecze, że dwukrotnie w naszym kraju cis był
dowodem ekologicznych trosk naszych królów.
Kazimierz Wielki wycinać masowo go przykazał,
a Władysław Jagiełło znowuż w cisie widział surowiec
strategiczny i ochroną gatunkową go otoczył. To wcale
nie znaczy, że Kazimierz produkcję łuków zaniedbał, nie,
zawsze byliśmy silni i zwarci, ale chodziło o to, że lud
cisów nadużywał do wywoływania poronień i Kazimierz
martwił się, że mu mogło zbraknąć łuczników.

Co jako dobry Michałowy student innym przekazuję,
szczególnie tym, których historia nie bardzo ciekawi
i o zygotach oraz o życiu poczętym wolą perorować.