I znowu lektura W.Solskiego. Warto, bo czego tu się człowiek nie nauczy... A jak się nauczy, innym chce przekazać.

Panowie Politycy i Rządowi Dostojnicy! Nie pozwólcie, by tak piękny wynalazek ludu naszego w kurz i nicość się obrócił. Przecież to dla Panów jak znalazł!

(Wyrazy wdzięczności chętnie przyjmę w wekslach.)

Ulica Piotrkowska, główna ulica mojego miasta, biegła od Nowego Rynku, graniczącego z Batutami, do Rynku Geyera. Na Batutach gnieździła się nędza żydowska, w okolicach Rynku Geyera katolicka. Mieszkali tam najgorzej opłacani chałupnicy, biorący pracę do domu. Nawet ślęcząc nad nią 15 godzin na dobę trudno im było wyżyć. Ale między tymi dwoma biegunami robiono wielkie interesy, powstawały milionowe fortuny, fabrykanci, kupcy i bankierzy bogacili się w znacznie szybszym tempie, niż gdziekolwiek w Polsce. Nowe przedsiębiorstwa, nowe interesy wymagały nowych kapitałów, pieniądze stawały się coraz droższe, pożyczano je na lichwiarskie procenty i tylko na tak zwane prokuratorskie weksle. Te weksle wynaleziono właśnie w Łodzi. Wynalazek polegał na tym, że pożyczający, w obecności tego, od którego pożyczał, musiał na odwrotnej stronie weksla sfałszować podpis jakiegoś łódzkiego potentata: Scheiblera, Kunitzera, Bielszowskiego czy Oskara Kohna z Widzewskiej Manufaktury. Że niby ten potentat weksel żyruje. Jeżeli weksel nie został wykupiony w terminie, szedł do prokuratora. Fałszerz odpowiadał wówczas nie za to, że nie zwrócił pieniędzy, tylko za podrobienie podpisu, co było sprawą karną i za co dostawało się dobre kilka lat.

A że wyrokiem zegarków Kraj na wschód o godzinę się przejechał, miłego pobytu u Sąsiadów życzę. Nie zapomnijcie wrócić za parę miesięcy.