Palono książki od setek lat. Czasami z autorami,
czasami obok. Ceremonia tak pełna znaczeń
jak palenie tkanin, które stały się flagami

Ciekawe czy mógłbym wrzucić bezkarnie do ogniska
dziełka Janusza Korwina-Mikke czy Macieja Giertycha
argumentując, że źle one pachną.

Nie będę sprawdzał, bo czasy są niedobre dla
palących. Der Spiegel pisał wczoraj, że niejaki
Lars K. i jego sześciu kolegów mają w Magdeburgu
rozprawę za publiczne spalenie w zeszłym roku
„Dziennika Anny Frank”. Świadek zeznał, że wrzucano
książkę do ognia mówiąc „to i tak wszystko kłamstwa”.

Rozumiem, że ci ludzie mają w mózgu kaszkę mannę
ale czy jej wieloletnie wytwarzanie zostanie
odwrócone przez zapeklowanie ich do ciupy? Wątpię.
Więc jeśli akceptujemy izolowanie za bałwańskie
przekonania to może zacząć budować więzienia dla
synów i wnuków tych osób? Bo jeśli przekonanie
przetrwało 60 lat to przetrwa i następne 60.

A co zrobić z osobami uważniejszymi w ujawnianiu
swych poglądów, a mających kaszkę mannę z tego
samego garnka? Na przykład licznych wykładowców
kijowskiego MAUP czy warszawskiego UKSW?